Wyszukaj na stronie

Pracownia regionalna, działająca przy miejskiej bibliotece, wzbogaciła się niedawno o nowe eksponaty, m.in. związane ze Stanisławem Pawłowskim, burmistrzem Wyszkowa od grudnia 1919 r. do listopada 1930 r. i od września 1939 r. do 1943 r., wieloletnim prezesem wyszkowskiej Ochotniczej Straży Ogniowej.
Etatowym pracownikiem pracowni regionalnej jest od dwóch lat Mirosław Powierza, pomaga mu Marta Gołębiewska i inne bibliotekarki.
- Działalność pracowni jest ukierunkowana na dokumentowanie dziejów miasta Wyszkowa – przypomina M. Powierza - ale też dokumentuje dzieje regionu. Nasza kultura jest bardzo silnie związana z Puszczą Białą.
Ważnym elementem zbiorów są zdjęcia i dokumenty pozyskane od wyszkowian. Część z nich będzie można obejrzeć jesienią tego roku na wystawie „Wyszków w starych fotografiach”. Znajdą się tam też druki i drobne przedmioty związane z działalnością zakładów rzemieślniczych, przemysłowych czy organizacji związanych z ziemią wyszkowską. Niektóre stare fotografie będą zestawione z aktualnymi, zrobionymi w tym samym miejscu.
- W dniu otwarcia będą zaprezentowane oryginały, ale że są one wrażliwe na światło, w następnych dniach będą już tylko kopie.
Mirosław Powierza apeluje o wypożyczenie lub podarowanie pracowni regionalnej pamiątek rodzinnych, dokumentów związanych z naszym miastem i regionem, starych fotografii, drobnych elementów wyposażenia domów i mieszkań, tarcz szkolnych, plakietek, medali, gazet.
- Często wraz ze śmiercią ludzi znikają szuflady z gromadzonymi przez lata pamiątkami – zauważa ze smutkiem.
Ostatnio pracownia wzbogaciła się o dokumenty i fotografie z okresu międzywojennego, II wojny światowej, z okresu odbudowy Wyszkowa. Szereg zdjęć obrazuje działalność klubów sportowych. Pracowni zostały też przekazane notatki burmistrza Stanisława Pawłowskiego z okresu II wojny światowej. Są tam m.in. zapiski o organizowaniu życia mieszkańców w pierwszych dniach wojny. Wśród dokumentów znalazły się listy do S. Pawłowskiego od wyszkowskich Żydów, któ-  rzy ocaleli z hitlerowskiego pogromu i po wojnie poszukiwali swoich bliskich. Niestety, adresat nie mógł im pomóc, bo zmarł w marcu 1943 r. w wieku 57 lat, po wyniszczającej chorobie.

Wróć do listy artykulów z tego wydania